RandomDude123
Bewuste gebruiker
Wat: Mexicaanse paddo's
Waar: mijn tuin (zie deze topic voor foto's)
Vrijdag naar Repelsteeltje in Leeuwarden geweest om daar paddo's op te halen. Dit keer hadden we Mexicaanse, na de eerste keer Colombiaanse te hebben gehad. Ik ging weer voor een halve portie, omdat ik daar de eerste keer prima op getript heb, en ik pas overstap op een hele portie wanneer ik daar behoefte aan heb. Een halve is voorlopig dus prima. We zaten bij mij in de tuin, om lekker te genieten van de natuur en het heerlijke weer. We waren met zijn vieren: een andere vriend (R) nam ook een halve, een andere (E) een hele portie, en een vierde vriend (S) rookte alleen af en toe een joint.
Dit keer aten we de paddo's met yochurt, wat beter naar binnen ging dat thee. Beetje musli erbij en eten maar. We hadden ondertussen al een flinke bende in huis weer gemaakt, en S had een jointje aangestoken, toen de bel ging en ineens familie voor de deur stond! Ik had mijn yochurt nog maar net op, dus ik was nog nuchter, maar ik vond het wel heel slecht getimed van hun. Dus ik hun binnenlaten en mijn ma zoeken; maar ze zullen wel geschrokken zijn van de wietlucht en de bong op tafel en zo, lol.
Toen gingen we een balletje trappen om de tijd tot de trip uit te zitten, maar dat viel mij behoorlijk zwaar met het warme weer en mijn lege maag. Ik heb een droog beschuitje gegeten tegen de opkomende misselijkheid, want ik voelde dat mijn lichaam moeite kreeg met het verwerken van de paddos. Toen lagen we met zijn allen in het gras en werden we al aardig dizzy en vreemd. Toch maar een plekje op een stoel onder de bomen opgezocht. En we zaten nog maar net (ik had net mijn schoenen uitgedaan) toen ik zwaar begon te hallucineren. Mijn mede-rippers ook, waardoor we allemaal "Oehs", "Aaaaws" en "Kijk dat eens" aan het uitkramen waren. Ik keek naar grote bomen in de verte wiens bladeren flink aan het schudden waren. De muren van bruin baksteen begonnen te schuiven en te bewegen, met golfachtige patronen. Maar het meest psychedelisch was het gras. Als ik er een tijdje naar keek begon ik allemaal patronen te zien, waar uiteindelijk ogen uitvoortkwamen. Het gras was bezaaid met duizenden kleine oogjes die me allemaal aankeken. Hallucinaties als dit heb ik nog nooit gehad, en ik vroeg me af hoe ik dit in godsnaam zou kunnen tekenen.
R werd erg druk van alles, en daar kon ik niet goed tegen. Ik vind dat altijd erg vervelend, want ik wil hem ook in zijn waarde laten en op zijn manier laten trippen, dus vind ik het vervelend om te zeggen dat hij rustiger moet doen. Naja, toen ben ik zelf een rustig plekje in de tuin op gaan zoeken. Ik kwam bij een oude boom met een donkere stam waarin vanalles te zien was. Alle basten en schilfertjes leken te leven en bewogen in wederom golfachtige patronen. Ik keek er met verbazing naar, al helemaal heen-en-weer zwabberend op mijn benen. Dus liet ik me achterover vallen in het gras. Ik lag nu onder een boom, vlak bij de stam, en keek zo van onderen de blader-en-takken massa in. Hier was een hele andere wereld gaande, en alle bladeren en takken leefde en keken me groetend aan. Ik voelde me op mijn gemak in deze dimensie van bruin en groen, en was verbaasd over de mooie kleur die het zonlicht op de lichtgroene bladeren gaf. Keek ik naar rechts, dan keek ik zo de moestuin in, en zag ik grote bomen in de verte heen-en-weer zwaaien op de wind. Alles leefde en was mooi... lang leve moeder natuur.
E was ook in het gras gaan liggen, en lag er nog steeds nadat ik zo'n half uur tot drie kwartier in het gras gelegen had (S als 'nuchter' persoon had nog kijk op de tijd, voor mij was er totaal geen bezef van tijd meer), en toen ben ik daar ook bij gaan zitten. Daar zaten we met zijn vieren, waarvan drie op paddo reis. Wat ons overkwam was niet te beschrijven, ook al deden we daar wel pogingen toe. Maar eigenlijk maakte het ook niets uit, want we maakten allemaal hetzelfde mee. We voelden ons allemaal als een naakt stukje leven in de kosmos van onze aarde. Beschrijvingen kwamen niet verder dan vage uitspraken als alles is één, en één is alles en alles is een groot beleven. Er zat ook wel een treurig kantje aan, want we zagen onzelf op dat moment als een nutteloos iets: de connectie tussen lichaam en geest was weg, we hadden geen behoefte aan muziek, smaak of geur... niets. Ik was een niets dat zich in de oneindige kosmos bevonden.
Er waren ook andere mensen in de tuin van onze woongemeenschap, dat was best vreemd. Ze zullen wel hebben opgekeken toen ze ons als lamme apen in het gras zagen liggen, maar dat maakte op dat moment niet zoveel uit. Contact met andere mensen was helemaal niet vervreemdend voor mij, omdat zij net als mij ook deel uitmaakten van de kosmos.
Toen ik het huis in liep was ook het interieur een onderdeel van de kosmos, dus ben ik binnen gaan zitten en heb genoten van de kamer. De poes was er ook, en zij vond het in eerste instantie heel raar, maar toen ik met haar ben gaan knuffelen is ze naast me komen liggen op de bank. Hoe relaxt. We zaten op één lijn, ik begreep haar, en zij begreep mij.
Toen kwam bij mij de behoefte om een rustiger plekje op te zoeken. We hadden ergens een hoekje klaargemaakt om te zitten, maar dat hadden we tot dan toe nog niet gedaan. Maar het opruimen en meenemen van onze spullen was zwaar vermoeiend, en uiteindelijk daar zittende had ik nog steeds het gevoel dat ik iets moest doen. Mijn ouders kwamen bijna thuis, dus ik wilde graag alles een beetje netjes en geordend houden. Terwijl mijn moeder thuis kwam landde we rustig weer op aarde en werden weer helderder, hoewel alles die avond flink vaag bleef. We keerden terug naar onze aardse bestaan, maar moesten weer wennen aan dingen als de behoefte aan muziek en de drang naar eten en drinken.
We besloten om de rest van de avond bij E thuis te zitten, wiens ouders niet thuis waren. We hebben daar af en toe gesproken over onze ervaringen, maar die waren zo talrijk en we waren zo uitgeput van de dag, dat we onze smaak naar muziek hebben herontdekt. Ondertussen hamburgers in de frituur, want onze behoefte aan eten werd ook weer sterker.
Al met al een leerzame en overdonderende dag. Kwart over vier paddos gegeten, 5 uur beginnen met stevig trippen, rond 9 uur verhuizen naar E's huis, om half 1 huiswaard en voor éénen op bed.
Ik heb vooral genoten van de natuur, hoewel sommige hallucinaties erg heftig waren. De hallucinaties zaten in het begin van de trip. Daarna werd het vooral erg psychedelisch en filosofisch. De vorige keer had ik een flink creatieve trip, met lekker tekenen en ideeën voor muziek. Dit keer helaas niet, wat vooral kwam omdat we in de natuur waren. Was de vorige paddodag oranje (binnen in knusse woonkamer met kaarsjes), dit keer was de kleur groen. Natuur kicks your motherfucking ass!
Waar: mijn tuin (zie deze topic voor foto's)
Vrijdag naar Repelsteeltje in Leeuwarden geweest om daar paddo's op te halen. Dit keer hadden we Mexicaanse, na de eerste keer Colombiaanse te hebben gehad. Ik ging weer voor een halve portie, omdat ik daar de eerste keer prima op getript heb, en ik pas overstap op een hele portie wanneer ik daar behoefte aan heb. Een halve is voorlopig dus prima. We zaten bij mij in de tuin, om lekker te genieten van de natuur en het heerlijke weer. We waren met zijn vieren: een andere vriend (R) nam ook een halve, een andere (E) een hele portie, en een vierde vriend (S) rookte alleen af en toe een joint.
Dit keer aten we de paddo's met yochurt, wat beter naar binnen ging dat thee. Beetje musli erbij en eten maar. We hadden ondertussen al een flinke bende in huis weer gemaakt, en S had een jointje aangestoken, toen de bel ging en ineens familie voor de deur stond! Ik had mijn yochurt nog maar net op, dus ik was nog nuchter, maar ik vond het wel heel slecht getimed van hun. Dus ik hun binnenlaten en mijn ma zoeken; maar ze zullen wel geschrokken zijn van de wietlucht en de bong op tafel en zo, lol.
Toen gingen we een balletje trappen om de tijd tot de trip uit te zitten, maar dat viel mij behoorlijk zwaar met het warme weer en mijn lege maag. Ik heb een droog beschuitje gegeten tegen de opkomende misselijkheid, want ik voelde dat mijn lichaam moeite kreeg met het verwerken van de paddos. Toen lagen we met zijn allen in het gras en werden we al aardig dizzy en vreemd. Toch maar een plekje op een stoel onder de bomen opgezocht. En we zaten nog maar net (ik had net mijn schoenen uitgedaan) toen ik zwaar begon te hallucineren. Mijn mede-rippers ook, waardoor we allemaal "Oehs", "Aaaaws" en "Kijk dat eens" aan het uitkramen waren. Ik keek naar grote bomen in de verte wiens bladeren flink aan het schudden waren. De muren van bruin baksteen begonnen te schuiven en te bewegen, met golfachtige patronen. Maar het meest psychedelisch was het gras. Als ik er een tijdje naar keek begon ik allemaal patronen te zien, waar uiteindelijk ogen uitvoortkwamen. Het gras was bezaaid met duizenden kleine oogjes die me allemaal aankeken. Hallucinaties als dit heb ik nog nooit gehad, en ik vroeg me af hoe ik dit in godsnaam zou kunnen tekenen.
R werd erg druk van alles, en daar kon ik niet goed tegen. Ik vind dat altijd erg vervelend, want ik wil hem ook in zijn waarde laten en op zijn manier laten trippen, dus vind ik het vervelend om te zeggen dat hij rustiger moet doen. Naja, toen ben ik zelf een rustig plekje in de tuin op gaan zoeken. Ik kwam bij een oude boom met een donkere stam waarin vanalles te zien was. Alle basten en schilfertjes leken te leven en bewogen in wederom golfachtige patronen. Ik keek er met verbazing naar, al helemaal heen-en-weer zwabberend op mijn benen. Dus liet ik me achterover vallen in het gras. Ik lag nu onder een boom, vlak bij de stam, en keek zo van onderen de blader-en-takken massa in. Hier was een hele andere wereld gaande, en alle bladeren en takken leefde en keken me groetend aan. Ik voelde me op mijn gemak in deze dimensie van bruin en groen, en was verbaasd over de mooie kleur die het zonlicht op de lichtgroene bladeren gaf. Keek ik naar rechts, dan keek ik zo de moestuin in, en zag ik grote bomen in de verte heen-en-weer zwaaien op de wind. Alles leefde en was mooi... lang leve moeder natuur.
E was ook in het gras gaan liggen, en lag er nog steeds nadat ik zo'n half uur tot drie kwartier in het gras gelegen had (S als 'nuchter' persoon had nog kijk op de tijd, voor mij was er totaal geen bezef van tijd meer), en toen ben ik daar ook bij gaan zitten. Daar zaten we met zijn vieren, waarvan drie op paddo reis. Wat ons overkwam was niet te beschrijven, ook al deden we daar wel pogingen toe. Maar eigenlijk maakte het ook niets uit, want we maakten allemaal hetzelfde mee. We voelden ons allemaal als een naakt stukje leven in de kosmos van onze aarde. Beschrijvingen kwamen niet verder dan vage uitspraken als alles is één, en één is alles en alles is een groot beleven. Er zat ook wel een treurig kantje aan, want we zagen onzelf op dat moment als een nutteloos iets: de connectie tussen lichaam en geest was weg, we hadden geen behoefte aan muziek, smaak of geur... niets. Ik was een niets dat zich in de oneindige kosmos bevonden.
Er waren ook andere mensen in de tuin van onze woongemeenschap, dat was best vreemd. Ze zullen wel hebben opgekeken toen ze ons als lamme apen in het gras zagen liggen, maar dat maakte op dat moment niet zoveel uit. Contact met andere mensen was helemaal niet vervreemdend voor mij, omdat zij net als mij ook deel uitmaakten van de kosmos.
Toen ik het huis in liep was ook het interieur een onderdeel van de kosmos, dus ben ik binnen gaan zitten en heb genoten van de kamer. De poes was er ook, en zij vond het in eerste instantie heel raar, maar toen ik met haar ben gaan knuffelen is ze naast me komen liggen op de bank. Hoe relaxt. We zaten op één lijn, ik begreep haar, en zij begreep mij.
Toen kwam bij mij de behoefte om een rustiger plekje op te zoeken. We hadden ergens een hoekje klaargemaakt om te zitten, maar dat hadden we tot dan toe nog niet gedaan. Maar het opruimen en meenemen van onze spullen was zwaar vermoeiend, en uiteindelijk daar zittende had ik nog steeds het gevoel dat ik iets moest doen. Mijn ouders kwamen bijna thuis, dus ik wilde graag alles een beetje netjes en geordend houden. Terwijl mijn moeder thuis kwam landde we rustig weer op aarde en werden weer helderder, hoewel alles die avond flink vaag bleef. We keerden terug naar onze aardse bestaan, maar moesten weer wennen aan dingen als de behoefte aan muziek en de drang naar eten en drinken.
We besloten om de rest van de avond bij E thuis te zitten, wiens ouders niet thuis waren. We hebben daar af en toe gesproken over onze ervaringen, maar die waren zo talrijk en we waren zo uitgeput van de dag, dat we onze smaak naar muziek hebben herontdekt. Ondertussen hamburgers in de frituur, want onze behoefte aan eten werd ook weer sterker.
Al met al een leerzame en overdonderende dag. Kwart over vier paddos gegeten, 5 uur beginnen met stevig trippen, rond 9 uur verhuizen naar E's huis, om half 1 huiswaard en voor éénen op bed.
Ik heb vooral genoten van de natuur, hoewel sommige hallucinaties erg heftig waren. De hallucinaties zaten in het begin van de trip. Daarna werd het vooral erg psychedelisch en filosofisch. De vorige keer had ik een flink creatieve trip, met lekker tekenen en ideeën voor muziek. Dit keer helaas niet, wat vooral kwam omdat we in de natuur waren. Was de vorige paddodag oranje (binnen in knusse woonkamer met kaarsjes), dit keer was de kleur groen. Natuur kicks your motherfucking ass!
Zo te zien heb je je prima vermaakt. Ik ga binnekort ook weer. Voor de 2e keer pas, dit keer een half portie hawaiaanse 
:P :P
