Pfoe, ik kon juist niet stoppen met kijken en moest alles opnieuw en opnieuw zien. Hoe confronterend ook... Ik had dat met Tygo in de GHB ook, middenin mijn verslaving heb ik alle afleveringen denk wel 5 keer gezien. Misschien juist omdat ik het zo herkende en me minder alleen voelde. Tuurlijk is het f*cking confronterend en kreeg er ook veel cravings door maar ik zag ook waar ik niet naar terug wil.
Maar het gevoel dat je niet alleen bent, dat vond ik echt fijn... Op een rare manier natuurlijk want ik gun ze allemaal een fijn nuchter leven... Weet niet waarom mijn brein dit steeds wil zien. Vage manier van verwerken ofzo.